Tuwing ganitong bakasyon, lagi bumabalik sa alaala ko ang mga nagawa ko noong kabataan ko.  Sino ba naman ang hindi makaka-alala e yung mga kasamahan ko noong kabataan ko eh lagi tambay sa kanto (kahit may edad na) at tumotoma ng gin magdamag.  Naisip ko kung hindi pala ako nakapagtapos eh baka kagaya na nila ako (at hindi ko makikilala si mahal) na lasenggero at basagulero sa lugar namin (katakot). Tuwing napapadaan ako (siyempre san pa ba dadaan) eh kailangan nila akong pa-shot-in ng kahit isnag baso o kaya naman sumali sa kanila kahit kalahating oras lang (sus maniwala). Pakikisama ika nga nila. Sa umpukan naming iyon, hindi mawawala na makuwento namin ang aming mga kabataan (at kalokohan na din).  Nababanggit pa nga ang mga pangalan ng iba naming kababata na ngayon ay nakakulong o kaya naman ay namatay dahil sa away (salamat naman). Isa-isahin natin ang mga nagawa ko noong kabataan ko………

……….. “Mr. Taga-Aplaya, Please rise”.. “Would you swear to tell the truth and nothing but the truth?”..

… “Yes Your Honor”. “Begin!”

KALIBUGAN

Nagsimula ang pagiging malibog noong Grade 5 ako.  Kahit supot pa (dahil bakasyon ng grade six ako nagpatuli) ay hindi ko maiwasan na tingnan ang magagandang chikabebe na kaklase ko.  Andiyan na halos gumapang ako sa sahig ng classroom namin makita lang kung anong kulay ng panty ang suot ng mga kaklase ko (buti di nila alam).  Akala lang kasi nila noon na may kinukuha akong ballpen na nahulog lang, di nila alam langit na pala ang tinitingnan ko.  Isa pang factor na nagpapalibog sa akin ay sa tuwing umiihi kami sa panlalaking CR na katabi lang ang sa mga pambabae.  Open na open nga kasi yung sa mga babae at isa pa una mo siyang mabubungaran.  Dahil sa mga bata pa nga at wala pang muwang (ako lang meron) eh dun sa harapan na lang ng CR sila jumi-jingle.  Kaya naman ako (isang manyakis) eh tuwang tuwa sa nakikita.  Umabot ang pagiging malibog ko hanggang mag-grade six ako at hanggang ngayon eh ganoon pa din ako (pero bawas na, charing!). Nitong mga taong ito tamang libog lang ang gawain ko andiyan ang bate-bate-bate-bate, hindi ko pa alam noon kung paano ipapasok ang akin sa kanya (ahahaha). Hanggang sa mapasama ako sa ibang manyakis sa barangay namin na tuwing tanghali nga eh nanonood ng betamax.  Minsan nga may napanood pa akong betamax na si Pangulong Erap ang bida. Wala na siguro nito ngayon. 

PANGUNGUPIT

Hindi nagtagal naramdaman kong hindi pala masaya ang laging nanonood ng betamax kaya ipinasya ko nang hindi sumama sa mga manyakis sa amin.  Dalawang buwan ang lumipas na nasa bahay lang ako.  Hanggang sa mapasali ako sa dalawang (hindi naman loko) matinding tao sa barangay namin.  Doon ako natutong mangupit ng paninda sa mga tindahan na kung saan paborito naming kuni  ang tinapay na pan-de-agwa (baka meron nito sa wikipedia heheh) at saging na malalaki.  Hindi na nga ako sa bahay kumakain dahil sa kabusugan sa nga nakuha naming paninda at tsitsiriya. Tumagal ang pakikisama ko sa dalawang ito hanggang mag 2nd year high school ako.  At noon ko lang nalaman na pinsan ko pala ang dalawang hinayupak na ito (kaya pala komportable ako sa kanila).

GANG

Nawala ang samahan naming 3 nang sumali sa ganag yung isa sa kasamahan namin.  Nga pala sampung taon ang agwat ng edad namin ng 2 ko pang kasamahan.  Nang sumali ako sa gang nakita kong may mas bata pa pala sa akin.  Pero hindi nila tinitingnan ang edad basta malakas ang loob mo.  Madami akong nagawang (wag na nating sabihing pagkakamali) kasalanan sa gang na ito.  Andiyan na na mag-war games kami sa gabi gamit ay yung mga pellet gun.  Dalawa pang pellet gun ang gamit ko noon (sosyal ako noon heheh).  Kapag walang war-games, iba ang tinitira namin, mga parol at Christmas lights ng mga bahay (heheheh).  Kaya sa umaga halos kalahati ng mga lights ang walang bumbilya.  Yung mga parol naman wasak na sa umaga.  Magpapasko kasi noon nang sumali ako dito. 

Nabuwag ang gang na sinalihan ko nang magtatapos ako ng 3rd yr high school. Gumawa nang ibang gang ang kasamahan ko sa dati na kung saan magkakaedad kami.  Kala niyo puro kalokohan din ginagawa namin dito, hindi kabutihan na.  Napaisip kasi kami.  Kung magtutuloy-tuloy ang pagiging barumbado namin walang mangyayari sa amin (haymen).  Pero siyempre hindi maiiwasan ang mapalaban at lumaban (hehehe).  Yung iba naming kasamahan sa dating gang eh iba na ang sinamahan.  Oo.  Mga adik at drug pusher, lasenggero at barumbado, mga ex-con (buti na lang tumiwalag ako).  Salamat naman at hindi kami napasama sa kanila kasi baka ngayon nasa kulungan na din kami.  Buti na lanag naging malinaw isip ko noong bata pa ako.

NGAYON

Nagbago na ako.  Nagbago na din yung mga kasamahan ko.  Salamat sa natapos ko at sa mahalko pinagbago niya ako.  Hindi mawawala sa atin na tayo bilang tao may mga nagawang pagkakamali (seryoso na to), pero kailngan baguhin natin yun hanggang maaga pa para rin yun sa ikabubuti ng ating sarili. (haymen).

Hindi yan title ng kanta ng Stephen Speaks (tama ba?). Bakit ko nasabing “out of my league” ang title ng entry ko? Kasi naman walang habas at humpay ang paliga sa barangay namin.  Kabi-kabila may paliga, halos buong kanto ng barangay may paliga.  Natutuwa naman ako at may paliga sa amin dahil hindi malululong sa masamang bisyo ang kabataan (sus! lulong napo sa alak at yosi). Pero sa isang banda naiinis din ako kasi naman inaabot ng alas onse ang tapos ng paliga.  Mahirap lang abot sa aming bahay ang garalgal na boses ng announcer na parang nasa ilalim ng hukay kung mag-announce. Imbes na magpahinga ka para sa pagpasok kinabukasan eh hindi mo magawa dahil nga sa paliga.  May iba na ding kapitbahay na nagrereklamo (sus! maniwala). Hindi ko naman magawang magreklamo dahil baka isipin nilang “KJ” ako (kool-aid Juicers). Ginagawa ko na lang, nagtataklob ako ng kumot (kahit mabanas) para lang mahimbing ako ng konti.  Ngunit talaga yatang hindi ako pinagpapala ng tulog.  May mag nagsisigawan pang parang mga parrot kung makatili sa paboritong team (mga hinayupak kayo). Kahit maglagay ka ng Ipod o walkman o discman sa tenga mo eh maririnig mo pa rin ang tili at sigaw ng mga hinayupak na yun.

Nagisip ako ng paraan para mabilis makatulog (sleeping pills?). Nope. Ang solusyon?? ti-tit-tit-tit-tit-tit-text. Opo mga kaututang dila. Text po ang sagot mga hindi nakakatulog.  Sino pa ba itetext ko? (eh di yung malibog na opismeyt). Siyempre ang mahalko. Baka isipin niyo hindi kami nagtetext at ngayon lang kami nagtext, siyempre mali kayo, nagtetext din naman kami lagi nga eh minsan nga eh natawag pa ako sa kanya.  Epektib po ang text sa mga hindi makatulog, may konti nga lang side effect (ano??). Oi excited. eto na…

Dahil sa pagtetext sa gabi, eh pagdating ng umaga halos manlabo ang paningin ko. Kailangan ko na ba magpadoctor?? O kailangan ko lang umabsent?? Mahina lang siguro ang mata ko, kasi maghapon kang nakababad sa computer tapos Cellphone naman sa gabi.  Pero iniisip ko na sweet din naman si Mahalko kasi nagtitiyaga siyang itext ako kahit pareho pa kaming may pasok kinabukasan (haaay). Pero minsan nagsasawa din siya na magtext, wala naman akong magagawa kundi intindihin siya (how sweet). So ako, dahil sa ingay ng paliga, at dahil wala ka nang makatext eh, pinipilit ko na lang tumulog kahit maingay sa labas.  Kaya pagdating sa opisina hindi ako makapag-blog at lagi akong tulog sa cubicle ko.  Buti na lang nasa bakasyon si Boss at walang makakakita sa akin na himbing na himbing ako sa pagtulog.

Maitext kaya si opismeyt (sino may gusto ng number niya???) O siya dito na muna to at tutulog lang ako habang wala pang laro sa labas at tiyak mamaya ingay na naman ang kakaharapin ko. (bwiset).

Maganda naman naging pagpapahinga ko sa mahabang bakasyong ibinigay ng opisina.  Tumulog lang ako at nanood ng bidyo sa dibidi player, siyempre kasama ko ang pinakamamahal ko.  Nitong sabado eh, meron lang hindi magandang nangyari (o talagang hindi maganda), biruin mo ba naman na magtext yung ka-opisina mo at sabihing “Pwede ba samahan mo ako, magtatype ako ng report ko sa Monday”.  Hayup sa banat.  Siyempre ano pa gagawin ko, kundi sagutin ang text ni opismeyt at sinabi kong, “Wait lang ha sabado de gloria kasi ngayon eh, baka pwede sa Sunday na lang”.  Bwissyet na sagot. “Ah eh hindi ako pwede sa Sunday, may outing kami ng pamilya ko”. Buwisyet talaga, inuuna pa yung outing kesa sa report, sabagay naiintindihan ko siya (kundi lang maganda yun).  Nga pala, babae yung opismeyt ko.  Then reply ulit ako sa kanya, sabi ko, “Kundi ka lang maganda at sexy, hindi kita tutulungan.” Sagot niya, “K”.  (ang haba noh).

After kong maligo, nagpaalam ako kay “mahalko” at sinabing may gagawin kami ng opismeyt ko.  Pumayag naman siya at sabi ko hintayin niya ako at papasalubungan ko siya ng chicharon at balot.  So nagtext ulit ako sa pismeyt ko, sabi ko “San kita hihintayin”. Sagot agad siya, “dito na lang tayo sa bahay kasi wala naman tao dito nasa church sina nanay” (dyakpat ako nito.. hmmm alam na). Hindi naman kalayuan ang bahay nila, isang sakay lang ng (eroplano) traysikol tapos andun ka na. Pagdating ko agad akong pumaosk at at nakita ko na siya na nakaharap na sa PC niya.  Sabi ko, “oh kaya mo naman pala eh.” Sabi niya, “Hindi pa, madami pa to noh”.  Sabi ko naman, kundi ka lang sexy eh baka narape na kita. Siyempre sa isip ko lang yun, sabi ko na lang ok, pameryendahin mo ako ha (ng pizza pie mo).  Sbai niya kahit ano basta matapos lang to.

 So encode encode encode kami maghapon sa kanila.  Dun na nga ako nagtanghalian at ngmeryenda (pizza pie siyempre.. yun ang gusto ko eh).  Then nasa last page na kami ng report niya nang maisipan kong umalis na at magpapaalam na dahil medyo hapon na din yun.  Bigla niya na lang akong pinigilan sa hindi ko alam na dahilan, (heheheh) sinabi ko na lang na aalis na talaga ako at kailangan na.  Pero pilit siyang nagpipigil sa pag-alis ko.  Sinabi niya na lang an tapusin ko na lang yung last page ng report niya.  So ako (dahil namamanyak na din at tawag ng laman) dahil sa kabutihang loob ko eh sumang-ayon na din sa kanya. 

Maya-maya naisipan niyang maligo dahil pagod na din daw siya at banas na banas na din kahit tutok ang fan sa aming dalawa. Sabi ko sa gabi ka na maligo para di ka mapasma, tapos bigla niyang nasabi na, whooh may gusto ka sa akin noh.. sabi ko (oo) wala noh at isa pa may Bf ka may Gf na din ako.  Tapos sabi niya sige na, aminin mo na gusto mo ako noh??.  Nang sa kawalan nasabi ko, oo sa ganda at sexy mong yan sinong di malilibugan sayo.  Bigla siyang natawa at ayun namuo ang kalibugan sa buong bahay nila. 

Umalis akong may saya sa mukha.  Mga alas siyete na nang makauwi ako sa bahay at nadatnan ko pa din si Mrs. sa bahay at nalimutan ko ang pasalubong ko sa kanya.  Siyempre ano pa gagawin niya. Wala (nagalit at nagtampo).  Buti na lang may dumaang magbabalot at may dala pang chicharon.  Dahil sa nakalimutan ko yung pasalubong ko, pinakyaw ko yung tinda ni manong na balut at chicharon.  Masaya kaming kumain ng mahalko at ng mga magulang ko.  Pero ibang saya ang nasa mukha ko. (heheheheheh). 

Masaya ako sa mag nagdaang araw hindi dahil tumama ako sa lotto kundi naging ayos na kami ng pinakamamahal ko. (Yuhoo Alak naman diyan). Aang sara p talaga ng pakiramdam kapag nagkaayos kayo para kang nasa heyven. Hindi na mahalaga sa akin kung ano ang nakain niya ang mahalaga bumalik na siya (parang teleseye, di ba).

Magkatext kami kagabi at walang humpay ang pasasalamat ko sa kanya sa ginawa niya (ang totoo wala naman) na magkaayos kami.  Sinabi ko sa kanya na magkita kami at kumain na din (kahit wala akong pera). Ang saya saya ko talaga. Nagkulitan kami at nagtawanan pero iba ang gusto ko mangyari kagabi (alam niyo na yun, mga menyaks).  Pero nagpigil ako. Siyempre kababalik lang niya sa damdamin ko. Hindi ko siya bibiglain. Unti-unti (wahahaha menyak).

Ayoko na nga matapos ang gabi sa sobrang saya ko kaya ngayon liban ako kasi wala ako pamasahe papasok sa opisina dahil sa deyt namin kagabi. Wala masaya lang ako. Pautang naman oh, para may pamasahe ako bukas.

Hindi ko alam kung bakit nalulungkot ako sa mga panahong ito. Dahil na din siguro sa naging malungkot ang Pasko ko.  Isa pang dahilan ng kalungkutan ko eh ang (hinayupak) na pera yan. Aaminin ko gastador ako. Kapag may pera akko kung ano anong pagkain ang binibili ko kaya nauubos agad ang pera ko.  Hindi ko alam kung bakit ganun ako kaadik sa mga pagkain, kahit anong pagkain.  Naiinis din ako kapag minsan nauubos ang per ako sa pagkain.

Isa pang kinalulungkot ko eh ang pinkamamahal ko.  Hindi ko malaman kung mahal niya ako o hindi.  Mas magaling pa siya kapag kasama niya mg co-titser niya kesa sa akin.  Kapag kami magkasama, (tangina) daig pang sementeryo sa sobrang lungkot ng mga oras.  Kulang na lang patugtugin ang “Maalaala mo Kaya” tapos may musiko at karo ng patay at libing na ang dating sa sobrang lungkot.  Tanungin mo naman magagalit.  Hinayupak na buhay to, ang dami kong pinoproblema. Buong taon siguro akong mamumrublema sa pinkamamahal ko.

Hindi ko na alam kung saan ilalagay ang naguumapaw kong pagmamahal sa kanya. Hindi ko na alam kung ano pang kailngan kong gawin para maging maayos relasyon namin. Hindi ko na alam kung bakit akok nagsusulat ng walang kuwentang entry sa blog ko.  Hindi ko alam kung maiibsan pa (ang kalibugan) kalungkutan ng damdamin ko.  Hindi ko na alam kung kelan dadating ang swerte ko.  Hindi ko na alam kung paano aayusin ang lahat.  Hindi ko alam kung kelan ako magkakapera.  Hindi ko alma kung naiintindihan niyo ang blog ko.  Hindi ko alam kung ano. Basta hindi ko alam.

Naisipan kong tawagan ang MAHALKO (oo, may mahal na ako, at siya na ang pakakasalan ko, hay buhay) dahil miss na miss ko na siya.  Tumawag ako, then sa tagal ng pag-uusap namin hindi ko namamalayan na nagagalit na pala siya. Aray! Ano ba ginawa ko, sinabi ko lang naman na pumunta siya sa bahay ng lunchtime, ayun bigla na lang nag-alburuto ng galit nang hindi ko nalalaman.

Ang hirap, hindi ko man lang nasabi na sorry o pasensiya na, eh paano ko ba masasabi yun eh binagsakan niya agad ako ng telepono. 

 Babae nga naman.

Ang sarap talaga kapag magrerent ka ng net sa isang computer shop.  Dito sa amin kabi-kabila ang amg internet cafe, akala mo’y bar na nagsulputan sa bawat kanto na dadaanan mo. (the power of web has come). Hindi ko alam kung ano meron sa negosyong ito at adik na adik mga tao sa amin na mag internet.  (ako din naman). 

Masarap lang kapag may katabi kang chiks na mag iinternet. Tapos sexy at maganda (huwag naman yung itsura ng UNDIN).  Ang sarap talaga. Nag-rent ako minsan sa isang net sa may kanto sa amin.  Hindi ko alam kung anong meron dun pero may nagsasabi na doon ako magrent.  Buti na lang at doon nga. Nakatabi ko yung isang sexy na babae at super ganda. Bwahahahahah. Parang si MARIMAR ang nakatabi.  Pero bad shot kasi ka-chat niya asawa na.  Ahahahahay, sa isip ko na lang, Sayang ka Mrs., ang bata mo pa naman, akin ka na lang. 

Nag-stay ako dun hangga’t di umaalis si Mrs Sexy.  Makalipas ang 2 oras umalis na din si Mrs. Sexy.  At akko sumunod na din. (alam niyo na para mapalapit kay Mrs. Sexy). Ahahahaha hindi ko namalayan at wala sa isip ko na pinsan ko pala siya. Ampotek na buhay oo.  Sa dami-dami ng makakacrushan mo pinsan mo pa.

 Badtrip ako umuwi kagabi.